Voorbereidingen

Ter voorbereiding op mijn franse avontuur heb ik van 23 t/m 25 februari een 3 daagse cursus op een baggerschip-simulator gedaan. Het was een bijzondere cursus, waarin nog net niet digitale zeemeeuwen door het beeld vlogen. Tijdens deze cursus had ik ook een prettig weerzien met een oude buurman, waar ik ooit als klein jochie het achterraam van zijn huis had ingetrapt met een voetbal. En dat was ook het 1e wat hij zich herinnerde. Oeps.

Daarna was het tijd om de EHBO curus te volgen in het Havenziekenhuis van 2 t/m 4 maart. De cursus werd gegeven door oud marine artsen, dus bepaald geen watjes. Ook was er een arts die vertelde dat de Schepper onze hersenen zo prachtig heeft vormgegeven, en vervolgens uitlegde dat de plek van de schedel bij je slapen, door evolutie zo dun zijn gemaakt, om zoveel plaats te hebben voor je kauwspieren. Ik heb hem verder maar niet gevraagd dat toe te lichten, Schepper vs. evolutie. Toch is het erg prettig het EHBO diploma op zak te hebben want op een groot project gebeurt altijd wat.

Tenslotte moest ik donderdag 6 maart naar een tropenkeuring - ja ik weet dat Frankrijk geen tropen is, maar dat is nu eenmaal de procedure bij uitzending naar het buitenland - in het Havenziekenhuis. Bloeddruk, hartfilmpje, (over)gewicht, alles was prima in orde. Daarna nog een longfoto, beetje bloed prikken en een paar vaccinaties voor het geval dat ik nog een keer naar een echt tropengebied moet. Ik vroeg nog aan die verpleegkundige: "Word je er ziek van?". Een beetje verhoging was het antwoord. Jaja, ik heb er nu nog last van, en het is inmiddels zondag! Maar goed, de één zal wel wat sterker zijn als een ander.

Vandaag is het dus zondag, en dat betekent spullen pakken, en Robin verhuizen naar opa en oma bv. Hij heeft daar zijn eigen kamer, maar hij ziet er vanzelfsprekend erg tegen op. We zijn nu zo'n 8 jaar samen, en dan is 4 weken niet bij elkaar zijn toch ineens een hele lange tijd. Maar ik ben ook wel nieuwsgierig naar hoe dat gaat. Mijn werk is nu eenmaal bij een internationaal bedrijf, en het zal zeker meer gaan voorkomen dat ik naar het (verre) buitenland moet, voor een korte of wat langere tijd.

Maandagmorgen vertrek ik dus per auto naar Le Havre, en ik heb er erg veel zin in, hoewel ik mijn kereltje in het begin heel erg zal missen. Maar ik weet dat hij in goede handen is, zodat ik me daarover geen zorgen hoef te maken. De volgende berichten zal ik wat meer vertellen over wat ik daar precies ga doen.